Kopiowanie treści zabronione

Początki leczniczego zastosowania marihuany

Pierwszym miejscem na świecie, gdzie zaczęto stosować marihuanę jako lekarstwo są Chiny. Stosowano ją przede wszystkim w uśmierzaniu bólu, ale też na np. owrzodzenia czy stany zapalne. Lecznicze właściwości dostrzeżono przy okazji stosowania konopi do celów spożywczych, co było ówcześnie w tym regionie zupełnie normalne i powszechne. Już wtedy ostrzegano przed skutkami ubocznymi zbyt dużych dawek. Miały one powodować widzenie postaci ze świata nadprzyrodzonego. Z Chin wiedza ta dotarła do Azji, Afryki i na Bliski Wschód.

Pierwszym człowiekiem, który przepisywał chorym marihuanę, był Shen Nung. Był on jednocześnie cesarzem i farmakologiem. W źródłach pojawiają się rozbieżności co do lat, w których żył, można jednak przyjąć, że na pewno było to przed 2000 rokiem p.n.e.

Marihuana a początki anestezjologii

Szukając pierwszych wzmianek o stosowaniu marihuany w anestezjologii znowu trafiamy na Chiny. Chiński chirurg Hua Tuo używał proszku ze startych konopii zmieszanego z winem jako środka znieczulającego. Hua Tuo podawał taki specyfik pacjentom przed zabiegami. Stąd bierze się pochodzenie chińskiego słowa „znieczulenie”, które dosłownie oznacza „upojenie marihuaną”.

Przełomy w zastosowaniu

Swoiste odrodzenie w stosowaniu marihuany w medycynie przypada na połowę XIX wieku. Irlandzki lekarz William Brooke O’Shaughnessy odbywał służbę dla Wielkiej Brytanii w Indiach. W 1839 roku rozpoczął badania nad możliwościami zastosowania marihuany w medycynie. Na początku korzystał z indyjskich źródeł pisanych oraz doświadczenia lokalnych mędrców. Następnie testował właściwości konopi na zwierzętach, a dopiero później używał odkrytego na nowo lekarstwa do leczenia ludzi. Już z pierwszych doświadczeń i obserwacji wynikało, że leczenie marihuaną jest bezpieczne i skuteczne. Pierwszym zastosowaniem konopi było uśmierzanie bólu. Największe osiągnięcia przyszły dopiero później, a zaliczyć do nich trzeba przede wszystkim wyeliminowanie skurczów mięśniowych występujących przy wściekliźnie oraz tężcu. W tamtym czasie nie znano innych środków, które mogłyby wyleczyć z tych dolegliwości. Te dokonania wpłynęły na rozpowszechnienie stosowania marihuany w zachodniej medycynie, m.in zastępując nią uzależniające fizycznie opium.

W latach 60 XX wieku udało się wyizolować z marihuany tetrahydrokannabinol (THC), który jest jej głównym składnikiem psychoaktywnym. Pozostały w marihuanie kannabidiol (CBD) jest skutecznie stosowany w leczeniu bólu oraz odpornej na leki padaczki.

Znani pacjenci

Oprócz wymienionych na początku tekstu znanych lekarzy, na koniec warto wspomnieć o znanych pacjentach. Jednym nich była angielska królowa Wiktoria, która na polecenie lekarza stosowała marihuanę w celu uśmierzenia bólów menstruacyjnych.